FERDİ TAYFUR

Gündoğdu Yıldırım

07-01-2025 11:55

Hangi sanatçı istemez ki yaşarken değer bulmayı, onurlandırılmayı, el üstünde tutulmayı.

Tabii ki her sanatçı ister…

Bizim gibi ülkelerde sanatçılar, maalesef yaşarken değil öldükten sonra değer bulur.

Yaşarken yokmuş gibi davranılmak, öldükten sonra kıymete binmek…

İlginç değil mi?

Öldükten sonra değil yaşarken değer verilmeli sanatçılara...

Doğru olanı budur.

Ferdi Tayfur’un ölüm haberi alınınca sosyal medya resmen ayağa kalktı.

Her kesimden paylaşımlar...

Topyekün bir sahiplenme…

Bu üst düzey ilgiye insan şaşıp kalıyor, “Hayırdır, ne oluyoruz, nedir bu ilgi?” diyor.

Adam kaç aydır hatta kaç yıldır hastane kapılarında sürünüyordu.

Arada haber programlarına konu oluyor, sonra da unutuluyordu.

Kimsenin umurunda değildi Ferdi Tayfur ve hastalığı.

Sanatçı, özel olmalıdır.

Sanatçıya özel ilgi gösterilmelidir.

Hiçbir mevki ve meslek, sanatla denk tutulamaz, sanatçı kadar değerli kılınamaz.

Ne demişti Mustafa Kemal Atatürk: Efendiler! Hepiniz milletvekili olabilirsiniz, bakan olabilirsiniz; hatta cumhurbaşkanı olabilirsiniz; fakat sanatçı olamazsınız.

Sanatçının toplumlardaki yeri bu kadar nettir.

Sanat ve sanatçıya çok fazla değer verilmiyor; hatta sanata ve sanatçıya mesafeli duruluyor.

Sanata ve sanatçıya böyle bakıldığı içinde sanatçılar, azınlıklardan, gayrimüslimlerden, farklı inançtan olanlardan çıkıyor.

Düne kadar böyle bir gerçeklik vardı.

Bugün bu gerçeklik az da olsa yıkıldı.

Huzurevlerinde, sokaklarda, köprü altlarında yaşamak zorunda kalan bir sürü sanatçı gördü bu ülke.

Zaman zaman ülke gündemine geldi.

Hiç gündem olmadan konuşuldu geçti.

Bir garip ülkedir Türkiye.

Ülke halkının kime, neye, ne kadar değer vereceğini hiç kimse bilemez.

Ferdi Tayfur’u çok dinleyen, beğenen birisi hiç değilim.

Hiç de olmadım.

Arabesk, bu ülkenin insanlarını bir dönem etkisi altına aldı.

İnsanları hüzne, teslimiyete, kabullenişe sürükledi.

Ferdi Tayfur’un sahiplenilmesi, cenazesine binlerce insanın katılması tabii ki çok güzel.

Sevindirici…

Sanatçı her şeyin en iyisine layıktır.

Cenaze törenine, sanatçıya verilen değerin göstergesi olarak bakmak gerekir.

İyimser bir tablo…

Aslolan odur ki sanatçının dirisine de ölüsüne de sahip çıkılsın.

Sanatçı, her zaman değer bulsun!

Sanatçı, her zaman değer görsün!

DİĞER YAZILARI DENİZLİ 01-01-1970 03:00 YANIYORUZ 01-01-1970 03:00 KOMŞUDA PİŞER! 01-01-1970 03:00 NELER OLUYOR HAYATTA 01-01-1970 03:00 BİLGİ! BİLGİ! BİLGİ! 01-01-1970 03:00 SAVAŞA KARŞI BARIŞ 01-01-1970 03:00 “UCUZ HAYAT” 01-01-1970 03:00 İLETİŞİM 01-01-1970 03:00 İLETİŞİM 01-01-1970 03:00 NEDEN BÖYLEYİZ 01-01-1970 03:00 SANATÇININ ÖLÜMÜ! 01-01-1970 03:00 RUS EDEBİYATI 01-01-1970 03:00 İNSANOĞLU 01-01-1970 03:00 “KIZLARIMA MEKTUPLAR” 01-01-1970 03:00 EDİP AKBAYRAM 01-01-1970 03:00 “DAĞIN ÖTE YÜZÜ” 01-01-1970 03:00 KADIN VE TAKI 01-01-1970 03:00 KÜÇÜK DÜŞÜNMEK! 01-01-1970 03:00 KARNE 01-01-1970 03:00 OKUMUŞ! CAHİLLER 01-01-1970 03:00 YIL BİTERKEN… 01-01-1970 03:00 ‘İYİLİK’ İYİDİR! 01-01-1970 03:00 HER ÇOCUK BAŞARIR! 01-01-1970 03:00 SURİYE… 01-01-1970 03:00 ÖĞRETMEN… 01-01-1970 03:00 ŞANS OYUNLARI 01-01-1970 03:00 ATATÜRK’Ü ANLAMAK! 01-01-1970 03:00 NORMALLEŞMEK 01-01-1970 03:00 NEREYE 01-01-1970 03:00 EDEBİYAT VE TOPLUM 01-01-1970 03:00 EDEBİYAT VE TARİH 01-01-1970 03:00