Şanlıurfa yıllardır aynı dertlerle boğuşuyor. Milletvekilleri ise fotoğraf karelerinde var, sorunların çözümünde yok. Halk artık poz veren değil, sonuç üreten siyasetçi görmek istiyor.
Şanlıurfa, Türkiye'nin en genç nüfusuna sahip şehirlerinden biri... Türkiye'nin tarım başkenti deniliyor, GAP'ın kalbi deniliyor. Ancak gelin görün ki yıllardır aynı sorunları konuşuyoruz. İşsizlik, sulama, elektrik, altyapı, göç ve yatırım eksikliği... Değişen sadece takvim yaprakları oluyor.
Ankara'ya Şanlıurfa'nın hakkını savunsun diye gönderilen milletvekilleri, ne yazık ki çoğu zaman kentin gerçek meselelerini yeterince gündeme taşıyamıyor. Sosyal medya hesaplarına baktığınızda düğün var, nişan var, taziye var, açılış var, bol bol fotoğraf var. Her programda not defterleri açılıyor, vatandaşın talepleri tek tek yazılıyor. Ama o notlar ne oluyor? Ankara'nın koridorlarında mı unutuluyor, yoksa çekilen fotoğraflarla birlikte arşivlerde mi kalıyor? Çünkü yıllardır çözülemeyen sorunlar bunun en büyük göstergesidir.
Şanlıurfa'nın en büyük gücü olan GAP Projesi, aradan geçen onca yıla rağmen hâlâ tam anlamıyla hayat bulmuş değil. Şeyhanlı, Karakeçili ve ŞEYHKAN bölgesindeki üreticiler hâlâ su bekliyor. Akçakale ile Ceylanpınar arasındaki Pekmezli bölgesinde su kanalları yapılmış olmasına rağmen, çiftçinin tarlasına bir damla su ulaşmıyor. Kanal var ama su yok. Proje var ama hizmet yok.
Eğer GAP zamanında ve eksiksiz tamamlanmış olsaydı, bugün binlerce çiftçi yer altından elektrikle su çekmek zorunda kalmazdı. Elektrik faturaları altında ezilmez, enerji borçları nedeniyle üretimden kopmazdı. Barajın dibindeki insanların susuzluk çekmesi, Şanlıurfa adına kabul edilebilir bir tablo değildir.
Şanlıurfa 25 yıldır aynı sorunları konuşuyorsa, bunun sorgulanması gerekir. Siyaset sadece seçim dönemlerinde vatandaşı hatırlamak değildir. Siyaset; Ankara'nın kapılarını aşındırmak, yatırım getirmek, bütçe almak ve şehrin hakkını savunmaktır.
Bugün parti değiştirenler, teşkilat hesapları yapanlar ve koltuk kavgasına girenler çok konuşuluyor. Oysa vatandaşın umurunda hangi rozetin takıldığı değil; evine ekmek götürebilmesi, tarlasını sulayabilmesi, elektrik sorunundan kurtulabilmesi ve çocuklarına iş bulabilmesidir.
Şanlıurfa'nın artık fotoğraf siyasetine değil, hizmet siyasetine ihtiyacı var. Vatandaş, düğünde halay çeken, taziyede fotoğraf veren değil; Ankara'da Şanlıurfa için masaya yumruğunu vurabilen milletvekili görmek istiyor.
Çünkü Ankara'da güçlü bir ses çıkmazsa, Şanlıurfa'nın sesi duyulmaz. Sessiz kalan siyasetçinin bedelini ise her zaman bu şehrin çiftçisi, işçisi, esnafı ve gençleri öder.
Artık Şanlıurfa'nın kaybedecek bir 25 yılı daha yok.
Süleyman Turan