Çocukluğumdan hatırlarım, “Kitap okuma, ders çalış” sözünü. Köy yerinde böyleydi, şehirleri hiç düşünemiyorum.
Bu sözden dolayı da kitap okumazdık ders çalışırdık.
Kitap; nedense yoldan sapma, kötü insan olma, kural tanımama anlamına gelirdi.
Kitap okuyup da anarşist mi olacaksın?
Mahpuslarda çürürsün ha!
Sanırım anarşist diye yakalanıp, ekran karşısına çıkartılan insanların önündeki kitaplar, toplumu çok korkuttu.
Neydi o suç aleti kitaplar…
Kitaplar devlet tarafından suçlu sayılmıştı, kitap okumanın cezası çok ağırdı.
Aradan çok sular aktı, zaman geçti. Yetmişler, seksenler, doksanlar, iki binler derken günümüze kadar gelindi.
Şimdilerde insanlara zorla kitap okutulmaya çalışılıyor.
Millî Eğitim Bakanlığı öğrencilerin sınavlardaki başarısızlığının nedenlerini araştırması sonucunda, öğrencilerin okuduğunu anlamadığını tespit etmiş.
Ülke çocukları okuduğunu anlamıyor; okuduğunu anlamadığı için de matematikte, fende, sosyalde başarılı olamıyor.
Matematik sorusunu çözmek için, çocuğun öncelikle soruyu anlaması gerekir.
Ne yapmalı?
Çocuklara kitap okutulmalı…
“Kitap okuma, ders çalış” söylemi yerini, “Bol bol kitap oku!” söylemine bıraktı.
Okullarda çocuklara kitap okutulmaya çalışılmakta…
Geç kalınmış bir çaba…
Zararın neresinden dönerseniz kârdır.
Hâlâ da çocuklar kitap okuma konusunda yeterli motivasyona sahip değiller, çünkü öğretmenler kitap okumuyor.
Öğretmenlerin büyük bir kısmı; kitap okumanın suç sayıldığı dönemin çocukları.
Kitaplara mesafeli…
Öğretmenlerin yanı sıra son zamanlarda telefon, tablet, bilgisayar bağımlılığı da çocukların kitap okumasında büyük bir engel…
Hep geç kalıyoruz.
Yetmişler, seksenler, doksanlarda yapmamız gerekeni, bugünlerde yapmaya çalışıyoruz.
Bugünün çocukları maalesef teknoloji bağımlısı…
Bu bağımlılık sorunu sadece bizim ülkenin sorunu da değil, tüm dünyada birincil sorun durumunda.
İşin kötüsü birçok ülke çocuklarına kitap okutmaya çabalamıyor, kitap okutma derdine düşmüyor, onların öyle bir sorunu yok; zamanında kitap okutma sorununu halletmiş, bilinçli bir toplum haline gelmişler.
Kitap fuarları tabii ki çok önemli, çocuklar üzerinde büyük bir etkisi var.
Yetişkinler için de kitap fuarları büyük bir anlam ifade ediyor.
Fuarlar, kitaba verilen önemin büyük bir göstergesidir.
Kitap fuarlarına ciddi bir hazırlık yapılmaktadır, haftalar öncesinden duyuru yapılmasından, billboardlara ilan verilmesinden anlaşılmakta…
Yazarların kitap fuarlarına davet edilmesi, söyleşiler, imza günleri yapılması, kitabın önemini anlatmaya çok büyük katkı sunuyor.
Nereye önem verilirse, toplum o yöne kanalize olur.
Kitap fuarlarının illerde, ilçelerde yapılması tabii ki kitaba verilen önemin en büyük göstergesidir.
Nerede bir kitap fuarı var, orada eğitime büyük bir katkı var demektir.
Gönül ister ki her yer kitap konakları, kütüphaneler, kitap kafeleri ile dolup taşsın; yazarlar davet edilsin, söyleşiler yapılsın…
Üniversite mezunu birçok kişiden de şu sözü duyarsınız: Kitap okumayı çoktan bıraktım, elime kitap almıyorum, kitap boş iş…
Ne zaman kitap okumanın önemsizliğine kanaat getirdin, böyle bir kanı oluştu sende?
Akıl alacak gibi değil.
Bizim ülkede mangalda kül bırakmayanlar, atıp tutanlar en az kitap okuyanlar…
Adamların bilmediği yok…
Her konuda fikirleri var.
Özet olarak kitap fuarları yadsınamaz, önemli bir etkinlik…
İnsanlar kitap fuarlarının kıymetini bilmeli, gereken ilgi, alaka gösterilmelidir.
Küçüğü, büyüğü olmaz katkının; katkı katkıdır, kitaplara, yazarlara gösterilen ilgi en büyük katkıdır.
Kitap fuarlarına ne kadar çok katılır, maddi, manevi desteği verirsek, kitaba verilen değer gösterilmiş olur.
Haydi öyleyse!